สร้างดาวกันคนละดวง

โพสต์8 ม.ค. 2562 17:59โดยนางสาวจินตนา สุขสมแดน   [ อัปเดต 8 ม.ค. 2562 18:00 ]
สร้างดาวกันคนละดวง 
นิภา สุขพิทักษ์ 
ศึกษานิเทศก์ สพป.กาญจนบุรี เขต 2 

“ดูสิ ครูคนนั้น เก่งจัง ทำงานคนเดียวตั้งหลายอย่าง” 

“อยากเก่งนัก ให้ทำคนเดียวไปแล้วกัน” 

คุณเคยได้ยินข้อความทำนองนี้บ้างไหม แล้วคุณคิดอย่างไร สงสาร เห็นใจ หรือสมน้ำหน้า ย้อนกลับมาดูตัวเราและเพื่อนเราในโรงเรียน เราปล่อยให้ทุกคนสร้างดาวกันคนละดวง หรือเราจะร่วมสร้างดาวดวงเดียวกัน

ในฐานะคนในแวดวงการศึกษา ดวงดาวในการทำงานของพวกเราคืออะไร “นักเรียน” ใช่หรือไม่ เชื่อว่าพวกเราคงคิดไม่ต่างกัน แต่ละคนต่างมีบทบาทหน้าที่ในส่วนของตนที่จะร่วมกันปั้น แต่ง ให้ “นักเรียน” เป็นคนดี คนเก่ง และมีความสุข ในเมื่อเรามีเป้าหมายเป็นดาวดวงเดียวกัน ทำอย่างไรจะให้ดาวดวงนี้งดงาม สามารถเปล่งแสงในตัวเอง และเผื่อแผ่ไปสู่คนรอบข้างได้ นั่นก็หมายความว่า เราต้องมีภาพความสำเร็จของดาวที่ตรงกันก่อน ซึ่งภาพความสำเร็จของการศึกษาก็คือ มาตรฐานและตัวชี้วัดตามหลักสูตรนั่นเอง

ลองถามตัวเองว่า วิชา ชั้นที่เราสอนนั้น มีมาตรฐาน/ตัวชี้วัดอะไรบ้าง สามารถบอกได้เลยทันที หรือว่าต้องกลับไปเปิดเอกสารดูก่อน หรือไม่รู้ว่าจะไปดูจากที่ไหน หากยังเป็นประการหลัง ก็น่าสงสารนักเรียนที่ในแต่ละวันที่มาเรียน จะต้องพบเจอกับครูที่ไม่รู้ว่าต้องสอนนักเรียนให้มีความรู้ ความสามารถอะไร ไม่รู้ว่าภาพความสำเร็จของนักเรียนของตนนั้นเป็นอย่างไร ส่วนวิธีการไปสู่ภาพความสำเร็จนั้น อาจจะแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับเทคนิค ความถนัดของครูแต่ละคน แต่สิ่งที่ครูทุกคนควรจะต้องตระหนักก็คือ ความรู้สามารถหาได้เพียงลัดมือเดียว (ใช้ Google) ทำอย่างไรจะให้นักเรียนรู้จักวิธีแสวงหาความรู้ ตรวจสอบความรู้ และนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ได้จนเกิดประโยชน์แก่ตนเอง เกิดประโยชน์ต่อบุคคลอื่น เกิดประโยชน์ต่อสังคม และเกิดประโยชน์ต่อโลก ครูก็เปรียบเหมือนพ่อแม่ของนักเรียน เราเลี้ยงดูเขาได้แค่ช่วงเวลาหนึ่ง ไม่อาจอยู่กับเขาไปตลอดชีวิต ทำอย่างไรนักเรียนของเราจะมีชีวิตอยู่ในโลกแห่งความเปลี่ยนแปลงนี้ได้อย่างแข็งแรง เป็นทั้งคนดี คนเก่ง และเป็นคนที่มีความสุข

และสำหรับพวกเราทุกคน ในอีกด้านหนึ่งก็ล้วนเป็นดาวที่มีแสงในตัวเอง มากบ้าง น้อยบ้าง บางครั้งก็เปล่งประกายอย่างเจิดจรัส แต่บางครั้งก็อาจจะอับแสง โดยเฉพาะในคืนที่มีเมฆมาบดบัง หากเรายืนหยัดด้วยความอดทน และมีความหวัง แสวงหาหนทางที่จะเดินไปข้างหน้า แม้จะช้า แต่ขอให้มั่นคง สักวันย่อมไปถึงเป้าหมายที่มุ่งหวังไว้ เพื่อสร้างดาวดวงเดียวกัน เมื่อมีแสงแรงกล้า ก็ควรจะเผื่อแผ่แก่เพื่อนครูรอบข้าง หากหมดแรงอ่อนแสงลง ก็อย่าได้ละอายที่จะยอมรับแสงจากคนอื่นบ้าง เพื่อปลุก กระตุ้นตัวเรา 

อย่าให้เป็นแบบ   “...หันหน้ากันคนละทาง สร้างดาวกันคนละดวง ช่วงชิงไปสู่สวรรค์ ใครไม่ทันเป็นคนหลงทาง...” 

------------------------------------------------------ 

*แรงบันดาลใจจากเพลง “กระต่ายกับเต่า” วงคาราวาน
Comments